ગુજરાતના આરોગ્ય મંત્રીએ કામરેજમાં આપ્યું દીકરીના મહત્ત્વ અને સાસરિયાઓની જવાબદારી પર માર્મિક વક્તવ્ય; દહેજમાં વસ્તુઓ નહીં, પણ લાગણીઓ અને સપનાં આવે છે
દીકરીની વિદાય: માત્ર ઘર નહીં, આખું બાળપણ પાછળ છૂટે છે
સુરત
દીકરી જ્યારે સાસરે જાય છે ત્યારે માત્ર ભૌતિક ઘર બદલાતું નથી, પરંતુ તેની સાથે માવતરના આંગણાની અને અનેક યાદોનું આખું બાળપણ પાછળ રહી જાય છે. “હું કેવી રમતી’તી… કેવી ઝૂમતી’તી…” આ શબ્દો માત્ર પંક્તિઓ નથી, પણ દરેક દીકરીના મનની એવી ઊંડી વેદના છે, જેને અનુભવવા માટે માત્ર સાંભળવું નહીં, પરંતુ હૃદયથી સમજવું પડે છે. વીસથી બાવીસ વર્ષ સુધી જે દીકરી માતા-પિતાના છાયડામાં, લાડ-કોડ અને હસતા-રમતા વાતાવરણમાં ઉછરી હોય, તે અચાનક એક દિવસ પોતાનું સર્વસ્વ છોડીને એક નવા પરિવારને અપનાવવા માટે સાસરે પ્રયાણ કરે છે. આ એક અત્યંત ભાવનાત્મક ક્ષણ હોય છે, જ્યાં દીકરી પોતાના જીવનની સૌથી મોટી કાયાપલટમાંથી પસાર થાય છે.
સાસરિયાઓ માટે મંત્રી પ્રફુલ પાનશેરીયાનો સ્પષ્ટ સંદેશ
આ લાગણીશીલ વિષય પર રાજ્યના આરોગ્ય મંત્રી અને કામરેજ વિધાનસભાના ધારાસભ્ય પ્રફુલ પાનશેરીયાએ સાસરિયાંઓ સમક્ષ એક અત્યંત સચોટ અને સંવેદનશીલ વિનંતી મૂકી છે. તેમણે જણાવ્યું હતું કે નવવધૂને માત્ર વહુ તરીકે સ્વીકારવાને બદલે તેને પરિવારની દીકરી તરીકે સ્વીકારવી જોઈએ. રસોઈ બનાવવામાં કે ઘરકામમાં કોઈ ભૂલ થાય તો તેને ઠપકો આપવાને બદલે પ્રેમથી સમજાવવી જોઈએ અને જો કોઈ વાતમાં નાની-મોટી ખામી દેખાય તો પરિવારના મોભી તરીકે થોડું જતું કરીને ચલાવી લેવું જોઈએ. આ પાછળનું મુખ્ય કારણ એ છે કે તે પણ કોઈની ખૂબ જ લાડકી દીકરી છે, જેણે પોતાના માવતરનું ઘર અને હૂંફ છોડીને તમારા આંગણે સંબંધોનું નવું વિશ્વ વસાવવાની શરૂઆત કરી છે.
દહેજમાં વસ્તુઓ નહીં, પણ લાગણીઓ અને સપનાં આવે છે
સમાજમાં પ્રચલિત લગ્નજીવનની રૂઢિઓ પર સીધી ચોટ કરતા મંત્રી પ્રફુલભાઈએ જણાવ્યું હતું કે દીકરીની વિદાય વખતે ક્યારેય ભૌતિક વસ્તુઓ કે દહેજને મહત્ત્વ ન આપવું જોઈએ. સાસરે આવતી દીકરીની સાથે માત્ર સામાન કે સૂટકેસ નથી આવતી, પરંતુ તેની સાથે તેનું બાળપણ, તેની અણમોલ લાગણીઓ, આંખોમાં સચવાયેલા સપનાં અને માવતરના ઘરની ક્યારેય ન ભૂલી શકાય તેવી યાદો પણ આવે છે. જો સાસરિયા પક્ષ આ હકીકતને સમજી લે, તો કોઈ પણ દીકરીને પારકાપણું ન લાગે.
દીકરીને આપીએ એક હૂંફાળું અને સાચું સાસરું
આજના આધુનિક યુગમાં દીકરીઓ દરેક ક્ષેત્રે આગળ વધી રહી છે, પરંતુ લગ્ન પછીના સાસરિયાના માહોલમાં તેમનું માનસિક સ્વાસ્થ્ય અને ખુશીઓ જળવાઈ રહેવી એ આખા પરિવારની જવાબદારી છે. દીકરીને હંમેશાં એવું પ્રેમસભર સાસરું મળવું જોઈએ કે જ્યાં તેને ક્યારેય પોતાના માવતરની કે તેમના હૂંફાળા વાતાવરણની ખોટ ન વર્તાય. સાસરિયાઓ જો થોડો પ્રેમ, સ્નેહ અને સ્વીકૃતિ આપે, તો દીકરી પોતાના નવા ઘરને જ પોતાનું સર્વસ્વ માનીને પરિવારને એકસૂત્રમાં બાંધી રાખે છે. પ્રફુલ પાનશેરીયાનો આ સંદેશ સામાજિક સ્તરે દરેક પરિવારે અપનાવવા જેવો છે, જેથી દીકરીઓનું જીવન હંમેશાં ખુશીઓથી મહેકતું રહે.
